كلينيك دندان  نورستاني

تعریق زیاد در فصل تابستان باعث اختلال در سطح پوست می شود و شستشوی روزانه بدن بدون مواد شوینده از این اختلالات پوستی می کاهد.
به گزارش خبرنگار وب دا از یزد، دکتر محمد تقی نوربالا متخصص پوست گفت: گرما، آفتاب و کاهش رطوبت محیط سه مقوله مهم در فصل تابستان است چرا که با گرما و کاهش رطوبت در این فصل پوست نیز رطوبت خود را از دست می دهد و دچار خشکی می شود.
وی افزود: هرچند تعریق در این فصل افزایش می یابد ولی تاثیری بر رطوبت پوست نخواهد داشت چرا که رطوبت پوست مخلوطی از آب و چربی است.
وی مهمترین اقدام در این مواقع را ایجاد تعادل در محیط دانست و گفت: استفاده از کولر آبی به منظور کاهش گرما و افزایش رطوبت هوا موثر است.
این متخصص پوست وی توصیه کرد: حضور در ساعات وسط روز و اوج تابش آفتاب به حداقل برسد و در صورت اجبار از ضد آفتاب، عینک آفتابی و دستکش استفاده شود.
دکتر نوربالا محافظت از آفتاب را برای افراد مسن با توجه به اینکه چربی پوست در این سنین کمتر از متوسط است و مقدار اشعه دریافتی نیز بیشتر است حساس تر دانست و افزود: از آنجایی که اثرات مضر آفتاب به صورت تجمعی و طولانی مدت ظاهر می شود، افراد مسن در این خصوص نیز باید مورد توجه بیشتری باشند. همچنین مقاومت سیستم ایمنی بدن در این سنین کاهش می یابد و در نتیجه اهمیت مسئله دو چندان می شود.
وی در خصوص حفاظت کودکان از تاثیرات مضر آفتاب نیز خاطرنشان کرد: کودکان به علت حضور طولانی مدت در آفتاب و عدم توجه به مسائل حفاظتی و تاثیرات مضر آفتاب به شدت تحت تاثیر آفتاب و اشعه مضر آن هستند و بیشتر این عوارض را دریافت می کنند.
وی در خصوص شنا و استخر در فصل تابستان گفت: علاوه بر اینکه شنا یک ورزش تابستانه و مفید است در عین حال اگر شنا در استخرهای روباز انجام شود زمینه را برای دریافت اشعه های مضر آفتاب بیش از پیش فراهم کرده و افراد به ویژه کودکان بیشتر در معرض خطر هستند چرا که به علت انعکاس، اشعه از سطح آب به میزان بیشتری به پوست می رسد بنابراین باید از پوشش مناسب در استخرهای روباز استفاده کرد.

در صورت عدم رعایت مسائل صحی و تغذی درست در فصل تابستان، امکان بروز مریضی ‌های بسیاری از جمله گرمازدگی (آفتاب زدگی) به وجود می‌آید. گرمازدگی که از بیماری‌های شایع فصل تابستان است، با افزایش درجه حرارت هوا و تعریق زیاد بروز می‌کند و به دلیل تابش مستقیم آفتاب، با سرخی پوست، افزایش ضربان قلب و حتی  ضعف کردن همراه است. این بیماری نه‌تنها در افراد عادی بلکه در ورزشکاران نیز به کرات دیده می‌شود که با رعایت نکاتی ساده می‌توان از بروز آن پیشگیری کرد.

:: گرما زدگی چیست؟ به هم خوردن تعادل در مکانیسم‌های تنظیمی‌گرمای بدن، گرمازدگی نامیده می‌شود. تولید گرما در بدن به علت افزایش شدید حرارت محیط و ناتوانی در دفع حرارت ایجاد شده باعث گرمازدگی می‌شود. گرمازدگی به دو دسته تقسیم می‌شود: الف) کلاسیک. ب) فعالیتی.

نوع کلاسیک بیشتر در سنین بالا و در بیماران قلبی وعائی، بیماری‌های مزمن، بیماری‌های روانی، معلولان، افراد چاق، افرادی که به هر دلیل دچار کاهش آب بدن شده اند، استفاده‌کنندگان از بعضی دواها (آرامبخش و خواب‌آور، آنتی کولینرژیک، آنتی هیستامین و داورهای مدر) پس از چند روز تماس با هوای گرم که امکان تهویه مناسب محیط هم نباشد اتفاق می‌افتد. نوع فعالیتی در سنین پایین‌تر و به دنبال فعالیت‌ها و ورزش‌های سنگین در آب و هوای گرم (مانند کسانی که مسافت زیادی می‌دوند، بازیکنان فوتبال) و در شرایط کمبود آب بدن (دهیدراتاسیون) اتفاق می‌افتد. به‌طور کلی گرمازدگی در بالای 50 سال و بیشتر در فصول گرم و مرطوب اتفاق می‌افتد که دمای مرکزی بدن به بیش از 40 درجه سانتیگراد می‌رسد. افراد مستعد گرمازدگی شامل کودکان، سالمندان، بیماران مزمن قلبی، دیابتی و مبتلایان به نارسایی کلیه و مبتلایان برخی بیماری‌های پوستی که با اختلالات غدد عروقی مواجهند می باشند و افرادی با سابقه مصرف داروهای ضد افسردگی، پارکینسون و پرفشاری خون را دارند در ساعات اوج گرما (ساعت 10 تا 16) از منزل خارج نشوند. در صورت قرارگیری فرد در محیط گرم، سیستم تنظیم درجه حرارت بدن از کار می‌افتد که این وضعیت در محیط‌های گرم و مرطوب و فعالیت‌های بدنی شدید تشدید می‌شود. با افزایش درجه حرارت بدن برای جبران، تعریق بیشتر شده و متعاقب آن جریان خون به سمت نواحی سطحی بدن (پوست) افزایش می‌یابد. از عوارض تعریق شدید از دست دادن مقادیر فراوان مایعات بدن به همراه نمک است. :: نشانه‌های گرمازدگی از علائم گرمازدگی افزایش دمای مرکزی بدن، خشکی پوست، افزایش تعداد تنفس، حالت گیجی و در نهایت عدم هشیاری می باشد. گاهی شدت گرما به حدی است که فرد از فرط گرمازدگی وارد خستگی گرمایی می‌شود. احتمال بروز گرمازدگی در محیط گرم و مرطوب را بیشتر است. در این حالت، پوست برافروخته و حتی بی‌رنگ و رنگ پریده و گاهی تیره می‌شود و سردرد و در موارد شدیدتر گرفتگی و درد شدید عضلات، اختلال در ذهن و تکلم، پرخاشگری، خواب آلودگی، گیجی، کاهش و سستی عکس‌العمل تشنج و در بدترین شرایط کما و مرگ بروز می‌کند. از سوی دیگر، علائمی‌ مانند پوست خشک و داغ، تهوع یا استفراغ، سنکوپ، تشنج، اختلالات ریتم قلب، اختلال تکلم، افت فشار خون (به دلیل دهیدراسیون و اتساع عروق محیطی)، نبض ضعیف، هذیان، کاهش حجم ادرار و در موارد پیشرفته عدم هوشیاری شود که در صورت عدم رسیدگی به بیمار می‌تواند کشنده باشد. :: مبارزه با گرمازدگی در نخستین اقدام برای کمک به فرد گرمازده باید سریعا وی را از محیط گرم خارج کرد و در وضعیت پشت خوابانده شود سپس با پارچه‌ای مرطوب یا کیسه یخ، گرم‌ترین نواحی (چین‌های بدن) نظیر گردن، کشاله ران،‌ زیر بغل و پشت زانو خنگ نگه داشته شود. فرد گرمازده به علت تعریق، مایعات فراوانی را از دست می‌دهد، و غلظت خون فرد گرمازده افزایش می‌یابد؛ بنابراین خون‌رسانی به قلب و مغز دچار اختلال می‌شود در این شرایط بالا نگه داشتن پاها توصیه می‌شود. چنانچه فرد گرمازده با کرامپ‌های عضلانی، هشیار و قادر به تحمل مصرف مایعات است می‌توان مایعات خنک را به وی خوراند و به جبران نمک از دست رفته یک قاشق چایخوری نمک به یک لیتر آب (معادل 4 لیوان) اضافه و در صورت امکان به این محلول اندکی مواد شیرین افزوده شود. در صورت عدم توانایی نوشیدن مایعات توسط فرد گرمازده انتقال وی به یک مرکز درمانی الزامی‌است، برای افراد گرمازده استراحت 24 ساعته توصیه می‌شود. :: چی بپوشیم؟ توصیه می شود لباس‌های خنک، نخی و پنبه‌ای نازک و به رنگ روشن که امکان تبادل هوا فراهم شود پوشیده شود بدین ترتیب با تبخیر مناسب از بروز گرمازدگی جلوگیری می‌شود. :: چی بخوریم؟ در هوای گرم از خوردن غذای چرب و سنگین خودداری شود، افرادی که ناگزیر به فعالیت‌های ورزشی در هوای گرم هستند باید برای سازگاری بدن از نرمش‌های سبک آغاز کنند و فعالیت‌های ورزشی سنگین را به ابتدای صبح و یا عصر موکول نمایند. :: بهترین شربت برای رفع گرمازدگی با چکاندن چند قطره آبلیمو در آب آشامیدنی و مقدار کمی نمک، ترکیب مناسبی به دست می‌آید که می‌تواند کمک زیادی به پیشگیری از بروز گرمازدگی باشد و خودداری از قرار گرفتن در معرض تابش مستقیم خورشید و استفاده از مایعات به میزان قابل توجه از جمله توصیه‌های مقابله با گرمازدگی است که باید جدی گرفته شود.     با تشکر گرفته شده از (دانشنامه فارسی ابتهاج - بخش مقالات طبی و صحی)

مطالعات نشان میدهد که وایرس انفلونزای نوع جدید (خوکی) یا H1N1 میوتیشن نموده است (از نظر جنیتیک و ساختمان تغییر ماهیئت از خود نشان داده). این به این معنی است که ادویه و واکسین که بر اساس وایرس قبلی ساخته شده بود دیگر موثر نبوده و ضرورت به کشف واکسین و ادویه جدید است. 

این شکل تغییر یافته این وایرس اول در اوکراین بعداً در چین و در چند روز اخیر در فرانسه دیده شده و 6 نفر را در این روزها در فرانسه تلف نموده است. 

خلاصه از چیزی که هراس آن میرفت متاسفانه اتفاق افتاد و علما در جستجوی واکسین و ادویه جدید هستند. 

باید خاطر نشان ساخت که مطالعات جدید نشان داده کهAsprin که تا حال یک ادویه معجزه آسا در تداوی انفلونزا شناخته میشد دیگر از استراتیژی تداوی خارج گردیده است و تاثیرات سوء آن ثابت شده WHO استفاده آنرا در اشخاص پاینتر از 19 سال ممنوع قرار داده. 

آمار تلفات از باعث انفلونزای نوع جدید H1N1 یا خوکی در جهان تا امروز 8626 نفر ثبت شده است. 

خداوند (ج) همه انسانها را از شر این وایرس در امان داشته باشد.

مقدمه در مورد انفلوینزای جدید (AH1N1)

انفلوینزای جدید (AH1N1 ) یک ویروس جدید بوده که برای بار اول در اواخر ماه مارچ 2009 کشف گردید. که بعضی وافعات خفیف از ایالات متحده امریکا و واقعات شدید و وفیات از مکسیکوراپور داده شد.

انفلوینزای جدید (AH1N1 )  مشابه انفلوینزای موسمی میباشد که عامل آن ویروس میباشد که عمدتآ بالای بینی و گلو و نادرآ به شش ها حمله مینماید. معمولا انتان مذکور در حدود تقریبآ یک هفته دوام مینماید و متصف است به حمله ناگهانی تب بلند، جان دردی، سردردی، سرفه خشک، گلو دردی و بر آمدن افرازات از بینی میباشد.

انتشار و سرایت مرض

Ø      ویروس مذکور به سادگی قابلیت سرایت از انسان به انسان را از طریق سرفه کردن و عطسه کدن و تماس نزدیک ( بغل گرفتن، بوسیدن، و دست دادن) دارد.

Ø      ویروس از طریق بینی و گلو داخل عضویت انسان میگردد و بعدآ به مدت یک الی چهار روز ضرورت است تا اعراض نزد شخص ظاهر گردد.

معلومات عمومی در مورد انفلوینزای جدید (AH1N1 )

• مرض انفلوینزای جدید(AH1N1 )  را که ما به آن مواجه هستیم یک مرض تازه پدیدار شده است

• تا کنون واکسین به مقابل مرضانفلوینزای جدید (AH1N1 ) وجود ندارد.

• تداوی موثراست اگر در 48 ساعت اول آغاز گردد.

• هر واقعه انفلوینزا یک واقعه انفلوینزای (AH1N1 )  نیست

• انفلوینزا یک مرض قابل دید است بنابر آن کشور ها به سادگی میتوانند زیاد شدن مرض را کشف نمایند

• مرض نمیتواند توسط پشه ها و مگس ها انتقال نماید.

اقداماتی که بوسیله آن میتوانید خود و دگران را محافظه نمائید:

• دستان تانرا بصورت منظم با آب و صابون بشوئید خصوصا بعد از سرفه کردن وعطسه زدن مطالعات نشان داده که شستن دستها 50% خطر مبتلا شدن به این مرض را کاهش داده
• از اجتماعات خودداری نمائید
• دهن و بینی تانرا با دستمال کاغذی در وقت سرفه و عطسه زدن بپوشانید.
• بعد از استعمال دستمال کاغذی را در جای مناسب جمع کرده و بعدا سوختانده شود
• از بغل کردن، بوسیدن و دست دادن در هنگام احوال پرسی خود داری نمائید.
• از تماس نزدیک با مریضان خود داری نمائید.
• از تماس کردن دست های ناشسته تان با دهن، بینی و چشمان تان خود داری نمائید.
• اگر مصاب به انفوینزا هستید در خانه بمانید، و از رفتن به مکتب، محل کار تان خود داری نمائید، و از تماس با دگران خود داری نمائید تا آنها را از مرض مصئون نگهدارند
• اگر بعد از سفر کردن به یک منطقه این که مرض در آن موجود است و یا بعد از تماس نزدیک با شخصی که از منطقه مزکور آمده باشد نزذ شما اعراض و علایم انفوینزا پدیدار شود فورآ به داکتر مراجعه نمائید.
• در صورت استفاده از ماسک های طبی که در دواخانه ها فروخته میشود استفاده نمائید. از ماسک های در جاده ها بشکل باز بفروش میرسد لطفاً استفاده نکنید.